Tydzień temu odwiedziliśmy z Melmanem działkę kuzynów. Mając na myśli działkę mówię o ogrodzonym terenie z wiatą, pod którą można się schować przed deszczem. Po prawej i lewej pole, z tyłu i z przodu las. Zboże we wrześniu zostało ścięte, ale została baardzo miękka ziemia, którą Melman pokochał! Tarzał się w niej zakopywał patyki... Cudownie się patrzyło jak labrador bawi się na polu, jakby nic innego dla niego nie istniało.
A to jego zdjęcie po zabawie :)
Oczywiście potem był już zupełnie czyściutki. Ale oprócz tarzania się w ziemi skapnęło mu się kilka kiełbasek i kromek chleba. A po przekąskach poszliśmy z nim na spacer do lasu (z moją ciocią, mamą i kuzynostwem), gdzie Melman wyniuchał leżącą na trawie czaszkę małego zwierzęcia! Taak... Oczywiście byłam na tyle mądra żeby nie wziąć aparatu i niestety nie zrobiłam tej czaszce zdjęcia. Ale zrobiłam kilka zdjęć Melusiowi. Uwielbiam go fotografować :]
W każdym razie Melman był bardzo szczęśliwy. I ja też. Mam nadzieje, że niedługo znowu tam pojedziemy. Chociaż najbardziej lubię jeździć tam latem, kiedy zboże jest wysokie, bo wtedy wychodzą cudowne zdjęcia! Ale do następnego lata będziemy musieli czekać prawie rok. No cóż, trzeba czekać. Kończę już żeby was nie zanudzić. Pozdrawiam!
